Wypełnij formularz
Wkrótce oddzwonimy
Kontrola dostępu w przemyśle paszowym: Zasady bezpieczeństwa EFISC-GTP
W nowoczesnym łańcuchu produkcji pasz bezpieczeństwo produktu zależy od każdego ogniwa. Zdarzają się jednak sytuacje, gdy konieczne jest zakupienie surowców od dostawcy nieposiadającego uznanego certyfikatu bezpieczeństwa. W takich przypadkach międzynarodowy standard EFISC-GTP opracował protokół kontroli dostępu – system rygorystycznych zasad dotyczących surowców przychodzących, który umożliwia bezpieczną integrację niecertyfikowanych surowców z całym łańcuchem dostaw.
1. Czym jest kontrola dostępu i dlaczego jest potrzebna?
Głównym celem certyfikacji EFISC-GTP jest zapewnienie kompleksowego bezpieczeństwa pasz, począwszy od przetwórcy surowca. Kontrola dostępu jest stosowana w wyjątkowych przypadkach, gdy dostawca lub część łańcucha dostaw nie posiada certyfikatu. Protokół ten zobowiązuje kupującego (firmę certyfikowaną) do przyjęcia pełnej odpowiedzialności za audyt i weryfikację bezpieczeństwa surowców przychodzących.
Protokół wyraźnie dzieli surowce na kilka kategorii, z których każda ma własne zasady:
• Produkty nieprzetworzone: zboża, nasiona oleiste i rośliny strączkowe. • Przetworzone materiały paszowe: Produkty poddane obróbce fizycznej lub chemicznej (mączki, otręby, miazga itp.), a także produkty uboczne przemysłu olejowego i tłuszczowego: kwasy tłuszczowe, destylaty, sopstoki – do których mogą mieć zastosowanie dodatkowe wymogi zgodnie z sekcją 6.2.1.
• Olej palmowy: Olej surowy, rafinowany i frakcjonowany.
• Produkty spożywcze po produkcji: Produkty wytwarzane do spożycia przez ludzi, ale przekształcane na pasze ze względów handlowych lub logistycznych.
W porównaniu z innymi wzajemnie uznawanymi systemami certyfikacji, EFISC-GTP nie ma ograniczeń geograficznych, a w zależności od tego, czy firma jest zarejestrowana jako podmiot gospodarczy na rynku żywności zgodnie z rozporządzeniem europejskim, istnieją różne mechanizmy uznawania. Procedura Gatekeeping nakłada jednak ograniczenia na niektóre produkty. Na przykład zakup niecertyfikowanego zboża z krajów takich jak Holandia, Belgia, Niemcy, Francja, Wielka Brytania, Kanada i kilka innych jest zabroniony. W przypadku produktów przetworzonych lista ograniczeń została rozszerzona o Pakistan (dla melasy), Malezję i Indonezję (dla makuchu z pestek palmy).
Bezpieczeństwo potwierdza rygorystyczny harmonogram badań. Kluczowe wymagania obejmują:
• Metody pobierania próbek: Próbki muszą być pobierane zgodnie z normami GAFTA, FOSFA lub ISO.
• Kwalifikacje inspektora: Pobieranie próbek musi być przeprowadzane przez niezależną organizację akredytowaną zgodnie z normą ISO 17020 lub ISO 9001 (w połączeniu z zatwierdzeniem GAFTA).
• Obowiązkowe parametry analizy: Każda partia jest badana na obecność pestycydów, metali ciężkich (arsenu, ołowiu, rtęci, kadmu), dioksyn i mykotoksyn (aflatoksyny B1, DON, zearalenonu).
• Zasada pozytywnego uwalniania: Produkty uboczne przemysłu olejowego i tłuszczowego podlegają zasadzie „pozytywnego uwalniania” – produkt nie może być używany, dopóki laboratorium nie potwierdzi jego bezpieczeństwa. Szczególną uwagę zwraca się na przetworzone produkty olejowe. Rozporządzenie ustanawia „negatywną listę” materiałów, których stosowanie w paszach jest surowo zabronione:
• Produkty uboczne produkcji biodiesla (np. MONG).
• Dna zbiorników.
• Tłuszcze odzyskane z systemów oczyszczania ścieków.
• Tłuszcze zwierzęce (w kontekście niniejszego protokołu roślinnego).
Firmy stosujące gatekeeping są zobowiązane do:
1. Powiadomienia swojej jednostki certyfikującej o stosowaniu niniejszych przepisów.
2. Przeprowadzania audytów dostawców wycofanych produktów spożywczych (co najmniej raz w roku).
3. Corocznego raportowania do EFISC-GTP, wskazującego ilości zakupionych surowców, ich pochodzenie oraz okresy stosowania gatekeepingu.
Przepisy te zezwalają jednak na korzystanie z niecertyfikowanych dostawców bez ograniczania praw innych producentów lub posiadania punktu sprzedaży, który może być pierwszy w łańcuchu, przyjmując dodatkowe ryzyko związane z wykorzystaniem produktu w łańcuchu certyfikowanych producentów, zarówno w ramach EFISC-GTP, jak i innych wzajemnie uznawanych systemów certyfikacji.
1. Czym jest kontrola dostępu i dlaczego jest potrzebna?
Głównym celem certyfikacji EFISC-GTP jest zapewnienie kompleksowego bezpieczeństwa pasz, począwszy od przetwórcy surowca. Kontrola dostępu jest stosowana w wyjątkowych przypadkach, gdy dostawca lub część łańcucha dostaw nie posiada certyfikatu. Protokół ten zobowiązuje kupującego (firmę certyfikowaną) do przyjęcia pełnej odpowiedzialności za audyt i weryfikację bezpieczeństwa surowców przychodzących.
Protokół wyraźnie dzieli surowce na kilka kategorii, z których każda ma własne zasady:
• Produkty nieprzetworzone: zboża, nasiona oleiste i rośliny strączkowe. • Przetworzone materiały paszowe: Produkty poddane obróbce fizycznej lub chemicznej (mączki, otręby, miazga itp.), a także produkty uboczne przemysłu olejowego i tłuszczowego: kwasy tłuszczowe, destylaty, sopstoki – do których mogą mieć zastosowanie dodatkowe wymogi zgodnie z sekcją 6.2.1.
• Olej palmowy: Olej surowy, rafinowany i frakcjonowany.
• Produkty spożywcze po produkcji: Produkty wytwarzane do spożycia przez ludzi, ale przekształcane na pasze ze względów handlowych lub logistycznych.
W porównaniu z innymi wzajemnie uznawanymi systemami certyfikacji, EFISC-GTP nie ma ograniczeń geograficznych, a w zależności od tego, czy firma jest zarejestrowana jako podmiot gospodarczy na rynku żywności zgodnie z rozporządzeniem europejskim, istnieją różne mechanizmy uznawania. Procedura Gatekeeping nakłada jednak ograniczenia na niektóre produkty. Na przykład zakup niecertyfikowanego zboża z krajów takich jak Holandia, Belgia, Niemcy, Francja, Wielka Brytania, Kanada i kilka innych jest zabroniony. W przypadku produktów przetworzonych lista ograniczeń została rozszerzona o Pakistan (dla melasy), Malezję i Indonezję (dla makuchu z pestek palmy).
Bezpieczeństwo potwierdza rygorystyczny harmonogram badań. Kluczowe wymagania obejmują:
• Metody pobierania próbek: Próbki muszą być pobierane zgodnie z normami GAFTA, FOSFA lub ISO.
• Kwalifikacje inspektora: Pobieranie próbek musi być przeprowadzane przez niezależną organizację akredytowaną zgodnie z normą ISO 17020 lub ISO 9001 (w połączeniu z zatwierdzeniem GAFTA).
• Obowiązkowe parametry analizy: Każda partia jest badana na obecność pestycydów, metali ciężkich (arsenu, ołowiu, rtęci, kadmu), dioksyn i mykotoksyn (aflatoksyny B1, DON, zearalenonu).
• Zasada pozytywnego uwalniania: Produkty uboczne przemysłu olejowego i tłuszczowego podlegają zasadzie „pozytywnego uwalniania” – produkt nie może być używany, dopóki laboratorium nie potwierdzi jego bezpieczeństwa. Szczególną uwagę zwraca się na przetworzone produkty olejowe. Rozporządzenie ustanawia „negatywną listę” materiałów, których stosowanie w paszach jest surowo zabronione:
• Produkty uboczne produkcji biodiesla (np. MONG).
• Dna zbiorników.
• Tłuszcze odzyskane z systemów oczyszczania ścieków.
• Tłuszcze zwierzęce (w kontekście niniejszego protokołu roślinnego).
Firmy stosujące gatekeeping są zobowiązane do:
1. Powiadomienia swojej jednostki certyfikującej o stosowaniu niniejszych przepisów.
2. Przeprowadzania audytów dostawców wycofanych produktów spożywczych (co najmniej raz w roku).
3. Corocznego raportowania do EFISC-GTP, wskazującego ilości zakupionych surowców, ich pochodzenie oraz okresy stosowania gatekeepingu.
Przepisy te zezwalają jednak na korzystanie z niecertyfikowanych dostawców bez ograniczania praw innych producentów lub posiadania punktu sprzedaży, który może być pierwszy w łańcuchu, przyjmując dodatkowe ryzyko związane z wykorzystaniem produktu w łańcuchu certyfikowanych producentów, zarówno w ramach EFISC-GTP, jak i innych wzajemnie uznawanych systemów certyfikacji.
Wypełnij formularz
Wkrótce oddzwonimy
Nadal masz pytania? Skontaktuj się z nami
Zamknięta 10, 30-554 Kraków, Poland
